เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 293 แบบนี้ถูกเหรอ?
สวี่หยวนหัวเราะเบา ๆ ลืมตามองเธอ อาจเป็นเพราะกำลังป่วย แววตาของสวี่หยวนจึงดูอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับแฝงความเมตตาเอ็นดูอยู่บ้าง
ฉีเซี่ยคุ้นเคยกับท่าทางยามปกติของอีกฝ่ายดี จึงไม่คิดจะหลอกตัวเองว่าทัศนคติที่สวี่หยวนมีต่อเธอนั้นเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
ในทางกลับกัน ท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของสวี่หยวนกลับทำให้เธอเริ่มระแวดระวังตัว
“เธอกลัวฉันมากเหรอ?” สายตาของสวี่หยวนคมกริบ เอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง
ร่างกายของฉีเซี่ยชะงักแข็ง การเคลื่อนไหวของมือหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งได้อย่างรวดเร็ว “ท่านประธานกรรมการทั้งเป็นมิตรและเข้าถึงง่าย ไม่มีอะไรให้ต้องกลัวหรอกค่ะ”
เธอคงไม่โง่พอที่จะพูดความรู้สึกที่แท้จริงออกมา ไม่มีใครชอบฟังความจริง เพราะความจริงมักระคายหู
สวี่หยวนรู้ดีว่าฉีเซี่ยกำลังประจบสอพลอตน ทว่าท่าทางที่ว่าง่ายและเชื่อฟังเช่นนี้ของฉีเซี่ย เธอกลับชอบใจไม่น้อย
ผู้มีอำนาจเบื้องบนล้วนชอบที่จะปราบยอดฝีมือให้อยู่หมัด การได้เห็นยอดฝีมือก้มหัวยอมจำนนต่อหน้าและแสดงท่าทีว่านอนสอนง่าย ย่อมตอบสนองความปรารถนาที่จะควบคุมของพวกเขาได้อย่างเต็มเปี่ยม
“เธอฉลาด รู้ความ มีความทะเยอทะยาน มีเล่ห์เหลี่ยม ซ่อนความรู้สึกเก่ง ทำงานรอบคอบ…” สวี่หยวนค่อย ๆ วิจารณ์ฉีเซี่ยอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งช่วงท้าย จู่ ๆ ก็คว้ามือของฉีเซี่ยเอาไว้