เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 245 มอบความอ่อนโยนทั้งหมดของคุณให้ผม
ฉีเซี่ยกำลังจะเอ่ยปาก อวี๋กุ้ยเฟินก็พลันเดินออกมาจากห้องผู้ป่วย ยืนตะโกนเรียกชื่อฉีเซี่ยเสียงดังลั่นอยู่ตรงระเบียงทางเดิน
“เซี่ยเซี่ย! ลูกอยู่ไหนน่ะ” อวี๋กุ้ยเฟินพึ่งพาฉีเซี่ยอย่างมาก ขอเพียงมีฉีเซี่ยอยู่ ไม่ว่าเรื่องอะไรเธอก็ต้องให้ฉีเซี่ยออกความคิดเห็น เป็นการโยนความรับผิดชอบมาให้ฉีเซี่ยไปโดยปริยาย ซึ่งสิ่งนี้ก็หล่อหลอมให้นิสัยของฉีเซี่ยมีความรับผิดชอบ ไม่เคยถอยหนีเมื่อต้องเผชิญปัญหา เพราะตั้งแต่เด็กเธอจำเป็นต้องลงมือทำด้วยตนเองทุกเรื่องเพื่อประคับประคองครอบครัวนี้ไว้
“อืม แม่ ฉันอยู่นี่” ฉีเซี่ยเลี้ยวตรงมุมบันได เดินไปอยู่ตรงหน้าแม่ของเธอ
แม่ของเธอทำสีหน้าเหมือนจวนจะร้องไห้อีกแล้ว ช่างตัดกับความเยือกเย็นเด็ดขาดของฉีเซี่ยอย่างสิ้นเชิง