กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 223 พาเขากลับไปเลี้ยงหมูไม่ได้
เธอกอดเสร็จก็หันหลังเดินจากไป สวี่หนิงยืนอึ้งอยู่ที่เดิมสองสามวินาที พอได้สติตั้งหลักได้ก็วิ่งตามออกไปเหมือนหาง
ฉีเซี่ยเดินอย่างมาดมั่น เส้นผมยาวสยายพริ้วไหวอยู่ด้านหลัง
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอกอดสวี่หนิงต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ แม้แต่สวี่หยวนก็อยู่ด้วย เธอก็ไม่ได้เลี่ยงข้อครหา
ถึงจะกอดเพียงครู่เดียวแล้วปล่อย แต่นั่นก็เป็นฝ่ายเธอที่เริ่มกอดก่อน
สวี่หนิงดีใจจนราวกับดื่มสุราปลอม เดินตัวลอยไปหมด เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้รับการยอมรับแล้ว
เขาวิ่งตามออกไปจับข้อมือของฉีเซี่ย หุบยิ้มแล้วแกล้งทำหน้าตึงถามเธอ “เมื่อกี้ไม่ใช่เธอที่กอดฉันเหรอ”
ฉีเซี่ยวิเคราะห์คำพูดเมื่อครู่อย่างละเอียดให้เขาฟัง “ฉันหมายถึงอุ้มเจ้าหญิง”