กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 192 รับผิดชอบต่อศิลปิน
“แม่คะ ฉันต้องรีบทำงานแล้ว แค่นี้นะคะ” นี่คือเหตุผลที่ฉีเซี่ยไม่เคยคุยกับคนที่บ้านให้เข้าใจกันได้เสียที
พวกเขาไม่เคยมองออกทะลุปรุโปร่งในตัวฉีเซี่ย และไม่เคยมองออกถึงกฎระเบียบการดำเนินไปของโลกใบนี้ ทว่ากลับอยากจะบงการชีวิตของฉีเซี่ยอยู่เสมอ
อวี๋กุ้ยเฟินยังอยากจะพูดอะไรอีก “เซี่ยเซี่ยเอ๊ย แกน่ะจะสามสิบอยู่แล้วนะ…”
จะสามสิบอยู่แล้ว… แม้จะตัดสายไปแล้ว คำพูดที่อวี๋กุ้ยเฟินพูดค้างไว้เพียงครึ่งประโยคก็ยังคงแว่วเข้าหูของฉีเซี่ย
“ฉันยังเหลืออีกตั้งหลายเดือนกว่าจะยี่สิบเก้าต่างหาก…” ฉีเซี่ยเก็บมาคิด เรื่องบางเรื่องต่อให้ฝืนทำเป็นเข้มแข็งก็เปลี่ยนมันไม่ได้จริง ๆ
แม่ของเธอมีความสามารถทำให้เธออารมณ์ดิ่งลงได้ทุกครั้ง
เธอทอดถอนใจอยู่เงียบ ๆ ทำไมเวลาถึงได้ผ่านไปเร็วขนาดนี้นะ