กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 177 ฉันคนเดียวก็ดูแลนายได้ดี
เมื่อได้ยินเธอพูดเช่นนี้ หัวใจที่หม่นหมองของสวี่หนิงก็ปลอดโปร่งขึ้นมาก เขาตอบกลับเธอในใจ “ตอนนี้รู้ซึ้งถึงความทรมานแล้วล่ะสิ”
น่าเสียดายที่เพิ่งจะรู้สึกดีขึ้นได้ครู่เดียว ก็ถูกความเจ็บปวดรวดร้าวอันมหาศาลถาโถมเข้าใส่ตามมาติด ๆ
ทำไมถึงเดินมาถึงจุดนี้ได้กันนะ
ทั้งที่พวกเรามีความสุขมากแท้ ๆ
เมื่อสวี่หนิงเดินจากไป บรรยากาศในห้องทำงานก็เปลี่ยนจากโหมดโรงเรียนอนุบาลสลับไปเป็นโหมดผู้ใหญ่ในชั่วพริบตา
ยามที่สวี่หนิงอยู่ บรรยากาศผ่อนคลายอย่างยิ่ง สวี่หยวนคอยเอาอกเอาใจเขาเหมือนเด็กมาตลอด ตามใจไปเสียทุกเรื่อง คอยแกล้งหยอกล้อเขา ไม่คิดจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขาจริง ๆ และไม่สร้างความกดดันให้เขาแม้แต่น้อย