กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 170 ฉันคิดถึงเธอ
เพราะสวี่หนิงไม่ยอมให้ฟ่านหงอี้พูดถึงฉีเซี่ย ทั้งสามคนจึงไม่มีเรื่องคุยกันไปโดยปริยาย
เหอเซี่ยงหยางเห็นสภาพของสวี่หนิงไม่เลวนักก็เบาใจลงมาก เดินไปนอนลงบนโซฟาขี้เกียจตรงระเบียงแล้วหลับไป
ฟ่านหงอี้เห็นเตียงของสวี่หนิงใหญ่โตมาก จึงคิดจะมุดเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกับสวี่หนิงเพื่อเข้านอน กลับถูกสวี่หนิงถีบตกลงมาข้างเตียง เขาเก็บความขุ่นเคืองอันน่าหดหู่ไว้ครู่หนึ่ง ก่อนจะไปขอผ้าห่มจากพ่อบ้านมาหนึ่งผืน แล้วปูฟูกนอนลงกับพื้น
ต่างคนต่างนอนแยกกัน
ยามดึกสงัด เหอเซี่ยงหยางพลันสะดุ้งตื่นด้วยเสียงร่ำไห้ที่กลั้นเอาไว้