กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 คุณหิวอีกแล้วเหรอ?
ต่งเฉิงไม่เพียงพาพวกเขาไปเจอเด็ก ๆ แต่ยังให้เด็ก ๆ เตรียมการแสดงไว้ต้อนรับพวกเขาด้วย
การแสดงเหล่านั้นดูปราดเดียวก็รู้ว่าซักซ้อมกันมานาน และแสดงกันอย่างตั้งอกตั้งใจมาก
การที่พวกเขาจะแสดงออกมาให้ดีนั้น ยากกว่าเด็กทั่วไปนับเท่าไม่ถ้วน
ฉีเซี่ยไม่ใช่คนไร้ความเห็นอกเห็นใจ ตรงกันข้ามเธอเป็นคนเข้าใจความรู้สึกคนอื่นมาก พอได้มาเห็นเรื่องแบบนี้ น้ำตาก็ไหลพรากไม่หยุด
สวี่หนิงดูการแสดงไปพลาง คอยซับน้ำตาให้เธอไปพลาง ทุกครั้งเขาจะใช้นิ้วมือช่วยปาดน้ำตาให้ฉีเซี่ย มีกระดาษทิชชูก็ไม่ยอมใช้ เขาไม่คิดว่าน้ำตาของฉีเซี่ยสกปรก ฉีเซี่ยไม่มีตรงไหนสกปรกเลยสักนิด เขาแค่ชอบใช้มือสัมผัสผิวเนียนของเธอ และรับรู้ถึงไออุ่นจากหยาดน้ำตาของเธอ