ตอนที่ 48 เลี้ยงแมว

ตอนที่ 48 เลี้ยงแมว

เขาคิดเสียโรแมนติกดี ทว่าแมวตัวนั้นกลับไม่ให้ความร่วมมือ เขาเดินไปเดินมาตามถนนที่เงียบเหงาเส้นนั้นอยู่ห้าหกรอบก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของมัน

ผู้ชายตัวสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรอย่างเขา กลางดึกดันสวมหมวกชาวประมงสีดำ แว่นกันแดดและหน้ากาก เอาแต่มองซ้ายแลขวาเดินเพ่นพ่านลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ในย่านถนนไม่ยอมไปไหน ย่อมต้องสะกิดใจให้พ่อค้าแม่ค้าแผงลอยริมถนนสงสัยอย่างแน่นอน

น้าเจียงฮุ่ยที่ทำธุรกิจปิ้งย่างริมถนนมานานหลายปี ที่บ้านมีลูกสาวสองคน ลูกสาวคนรองยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ทุกคืนหลังเลิกเรียนเสริมรอบค่ำกลับถึงบ้านก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว

น้าเจียงฮุ่ยเป็นห่วงลูกสาว ยามที่ในร้านไม่มีคน ตอนกลางคืนเธอมักจะออกมายืนตรงหน้าร้าน รอจนได้เห็นกับตาว่าลูกสาวลงจากรถเมล์ และเห็นลูกสาวเดินจากสี่แยกกลับเข้าบ้าน ถึงจะวางใจได้

วันนี้ที่ร้านไม่ค่อยมีคน พอย่างเข้าใกล้เวลาสี่ทุ่ม เธอก็ออกมายืนหน้าร้านเหมือนเช่นเคย สายตามองไปยังทิศทางที่ลูกสาวใช้เดินทางกลับบ้าน