กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 30 ทุ่มสุดตัวแล้ว
ฉีเซี่ยแอบบ่นอุบในใจ เธอก็รู้นี่ว่าเขากำลังจะหย่อนก้นนั่งอยู่แล้ว ตอนนี้ฉันเข้าไปจะกระชากเธอลงมาจากเก้าอี้ได้หรือไง นั่งหรือไม่นั่งข้างเขาแล้วมันจะทำไมกัน ตรงนั้นก็ไม่ใช่ที่นั่งเฉพาะของคู่รักเสียหน่อย ใครนั่งแล้วจะต้องเป็นแฟนสาวของเขางั้นสิ
ซูซีเยว่พอร้อนรนขึ้นมาก็ไม่เรียกฉีเซี่ยว่าพี่ฉีแล้ว อ้าปากก็พูดทันทีว่าฉีเซี่ยเธอรีบคิดหาวิธีเข้าสิ
วิธีมันก็ใช่ว่าจะไม่มี ฉีเซี่ยจึงบีบเสียงแล้วตะโกนเรียกขึ้นมาจากด้านหลังฝูงชนทันใด “เหอเชียนเชียน…”
“เอ๊ะ” เหอเชียนเชียนขานรับคำหนึ่ง แล้วหันขวับกลับไปกวาดตามองรอบ ๆ เพื่อดูให้ชัดว่าใครเป็นคนเรียกตัวเอง
ฉีเซี่ยอาศัยจังหวะนั้นเบียดตัวเข้าไป แล้วหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัวสวี่หนิงทันที
การเคลื่อนไหวเอิกเกริกเสียจนแม้แต่สวี่หนิงยังต้องหันหน้ามามองเธอแวบหนึ่ง สายตาคมปลาบจนมองไม่ออกว่ามีความรู้สึกใด ๆ