เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 17 การแย่งชิงภายใน
“ฉีเซี่ย เธอเก่งจริง ๆ เลยนะ!” เกาเมิ่งเจี๋ยไม่โกรธแต่กลับหัวเราะ หันหน้าไปพูดกับซูซีเยว่ว่า “ซีเยว่เธอก็เห็นแล้วนี่ เธอหาทรัพยากรในวงการอะไรไม่ได้สักอย่าง เธออยู่ใต้การดูแลของเธอก็มีแต่จะเสียเวลา ไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากหรอก ขอแค่เธอคิดได้เมื่อไหร่ มาหาฉันได้ตลอดเวลานะ”
พูดจบคำเหล่านี้ เกาเมิ่งเจี๋ยก็เดินเบี่ยงตัวออกไป เหอเชียนเชียนเดินตามหลังติด ๆ สีหน้าดูย่ำแย่กว่าเมื่อครู่อีก
เหอเชียนเชียนไล่ตามเกาเมิ่งเจี๋ยทันแล้วถามเธออย่างไม่พอใจ “ไหนว่าตกลงจะดันฉันแล้วไง ทำไมยังไปหมายตาเธออีก ไม่ว่าใครก็ตามที่ฉีเซี่ยพาออกมา เธอต้องแย่งไปหมดเลยหรือไง”
เหอเชียนเชียนช่างสรรหาคำพูดจริง ๆ การซักถามแบบไม่คิดหน้าคิดหลังมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงยิ่งกว่าฉีเซี่ยเสียอีก