กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 373 หวังหว่านซวี่เลือกมหาวิทยาลัยหรงเฉิง
พอได้ยินถงถงพูดแบบนั้น จางจวิ้นเจี๋ยก็ชะงักฝีเท้าไปทันที
นึกถึงตอนที่เจียงเฉินเดินออกไปทำภารกิจอย่างเท่เมื่อกี้แล้ว ตัวเองในตอนนี้ดูขี้ขลาดตาขาวไปเลย
พอคิดได้ดังนั้น จางจวิ้นเจี๋ยก็พูดขึงขังว่า “ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอก รอฉันพาเจียงเฉินกลับมาเถอะ”
พูดจบจางจวิ้นเจี๋ยก็เดินหน้าไปตามทางเดิน แล้วกลืนหายเข้าไปในความมืดมิด
จางจวิ้นเจี๋ยคลำกำแพงเดินเลียบไปตามทาง จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ต้นคอ
“ใครน่ะ!”
จางจวิ้นเจี๋ยยกหมัดขึ้นชกลมไปมั่วซั่ว แล้วก็พบว่าเป็นแค่ลมเย็นจากช่องแอร์เป่าออกมา