กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 ฉันชื่อเจียงยาง
ผิวพรรณของเด็กสาวขาวผุดผ่องดั่งหยก คิ้วเรียวงามดุจทิวเขา ดวงตามีความอ่อนหวานนุ่มนวลราวกับหยาดฝนในฤดูใบไม้ร่วง
เม็ดเหงื่อผุดซึมตรงขมับทำให้ปอยผมแนบติดอยู่ข้างริมฝีปาก ทว่าบนใบหน้ารูปไข่อันหมดจดกลับเต็มไปด้วยความเอียงอายและตื่นตระหนก
บนใบหน้าของเด็กสาวไม่ได้แต่งแต้มเครื่องสำอางเลย หรือพูดอีกอย่างก็คือ เจียงเฉินที่ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนมองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอไม่เคยแต่งหน้ามาก่อน
เจียงเฉินรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง หน้าตาของเด็กสาวคนนี้สวยสูสีกับฉินซือหนิงเลยทีเดียว แถมบนตัวเธอยังมีเสน่ห์เฉพาะตัวอันเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายต่างถิ่นของสาวชนกลุ่มน้อยอีกด้วย