กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 318 ขโมยขึ้นบ้าน
“ผมเนี่ยนะ”
“เข้าหอการค้า ม.หรงเฉิง เนี่ยนะ”
“แถมยังเป็นรองประธานอีกเหรอ”
เจียงเฉินทำหน้าประหลาดใจเต็มที่ แล้วก็รีบโบกมือปฏิเสธทันที
ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย สิ่งที่เจียงเฉินกลัวที่สุดก็คือองค์กรที่มีข้อผูกมัดพวกนี้นี่แหละ เขาอยากใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยแบบไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระ ทางที่ดีที่สุดคืออย่าให้มีใครมาคอยบงการตัวเองได้
แม้จะไม่รู้ว่าตำแหน่งรองประธานนี้ต้องทำหน้าที่อะไรบ้าง แต่ฟังดูก็รู้ว่าเป็นงานที่เหนื่อยเปล่าชัดๆ
อาจเป็นเพราะมองออกว่าเจียงเฉินกำลังคิดกังวลอะไรอยู่ ซ่างกวนหรูเยว่จึงยิ้มพลางพูดขึ้นว่า
“วางใจเถอะ หอการค้าจะไม่จำกัดอิสระของนาย แล้วก็ไม่โยนงานกองโตให้นายทำแน่นอน”