กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 กีฬาสีฤดูใบไม้ผลิ
พอได้ยินคำพูดของฉู่เทียน เจียงเฉินก็กลั้นใจไม่ให้หัวเราะออกมา แล้วแกล้งทำเป็นลำบากใจพูดว่า
“เอ่อ...แบบนี้คงไม่ค่อยดีมั้งครับ”
แต่ความจริงในใจเจียงเฉินกำลังหัวเราะลั่นเลยทีเดียว
‘ไอ้หมอนี่ใช้ได้แฮะ พูดจาเข้าหูแบบนี้ก็พูดให้เยอะๆ หน่อยสิ’
ฉู่เทียนตบบ่าเจียงเฉินเบาๆ แล้วพูดว่า
“ผมอยากพาแม่ไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ หลังจากนี้ครอบครัวเราคงไม่กลับมาที่ซูเฉิงอีกแล้วล่ะครับ”
พูดพลางฉู่เทียนก็ประคองไหล่จินเฉี่ยวอวิ๋นผู้เป็นแม่ แล้วเดินตามพ่อค่อยๆ ก้าวออกไปข้างนอก
ตอนที่จินเฉี่ยวอวิ๋นเดินผ่านกงหวยอี้ เธอก็มองเขาอย่างลึกซึ้ง แววตาแฝงความรู้สึกที่ไม่มีใครอ่านออก คงมีเพียงกงหวยอี้คนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจ