กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 ฉันจะกินปีกไก่ย่างเผ็ดสะใจ
หลังจากยืมรถมายบัคจากกงหวยอี้มาได้ เจียงเฉินก็ขับพาฉินซือหนิงมุ่งหน้าไปยังจุดหมาย
ในฐานะเมืองเจียงหนานขนานแท้ ซูเฉิงในฤดูใบไม้ผลิจึงงดงามจับใจเป็นพิเศษ
แม้ฟ้าจะมืดแล้ว แต่ดอกซากุระริมทางก็ยังคงอวดความสดใสในโทนสีชมพูอันเป็นเอกลักษณ์
สายลมยามค่ำพัดผ่าน กลีบดอกสีชมพูปลิวละล่องไปตามลม ราวกับสายฝนซากุระที่ช่วยเยียวยาหัวใจ
ฉินซือหนิงกดกระจกรถลง ยื่นมือขาวเนียนออกไปนอกหน้าต่าง สัมผัสสายลมค่ำอันเย็นสบายและกลีบดอกไม้ที่ร่ายรำอยู่กลางอากาศ
พอขับมาถึงริมแม่น้ำอันเงียบสงบซึ่งเต็มไปด้วยต้นซากุระ เจียงเฉินก็จอดรถลงอย่างนุ่มนวล
“ถึงแล้ว ที่นี่แหละ”
ฉินซือหนิงมองด้วยความสงสัย ไม่รู้เลยว่าเจียงเฉินกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่