กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 เจอตัวคนวางยาแล้ว
ช่วงพลบค่ำ แสงอาทิตย์อัสดงยามฤดูใบไม้ผลิแผ่ประกายสีส้มแดงไปทั่วขอบฟ้า
ฉินซือหนิงสวมชุดเซตฤดูใบไม้ผลิที่ดูน่ารักปนเท่ สองแขนกอดหนังสือเรียนวิชาเอกเอาไว้ไม่กี่เล่ม แล้วก้าวเดินด้วยท่วงท่าอ่อนช้อยนุ่มนวลมุ่งหน้าออกไปทางหน้าโรงเรียน
“ปี๊น!”
พอเดินมาถึงหน้าประตูโรงเรียน รถคอนิกเซกสุดเท่คันหนึ่งก็กดแตรทักทายขึ้นมา
ฉินซือหนิงยิ้มหวานพลางก้าวขาเดินตรงไปหาคอนิกเซกคันนั้น
รอยยิ้มนี้มีเสน่ห์สะกดใจผู้คนได้ทั้งบาง จนหนุ่มแว่นหนาเตอะคนหนึ่งถึงกับมองตามฉินซือหนิงตาค้างอย่างเคลิบเคลิ้ม
พอหันหน้ากลับมาอีกที เขาก็เดินชนเสาไฟฟ้าข้างหน้าเข้าอย่างจังจนเกิดเสียง “โป๊ก” ดังลั่น
“ดูท่าทางอารมณ์ดีเชียวนะ มีเรื่องอะไรให้ดีใจขนาดนั้นเหรอ”