กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ธรรมชาติของมนุษย์
“ถึงแล้ว ที่นี่แหละ”
ซ่างกวนหรูเยว่ขับรถมาถึงจุดหมายด้วยความรู้สึกซับซ้อน ก่อนจะหันไปบอกเจียงเฉินกับลวี่ปิงปิง
พอเจียงเฉินก้าวลงจากรถ ก็พบว่าที่นี่เป็นริมแม่น้ำสายเล็กๆ แถบชานเมือง
ลมยามค่ำคืนที่แฝงไอเย็นพัดผ่านใบหน้าไปเบาๆ ทำให้ผิวน้ำที่เคยนิ่งสงบเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมเป็นระลอก
วันนี้เป็นเทศกาลโคมไฟ บนผิวน้ำจึงมีกระทงดอกไม้จุดไฟกะพริบระยิบระยับลอยอยู่มากมาย กลายเป็นภาพทิวทัศน์ที่งดงามจับตา
เพียงแต่ตอนนี้ดึกมากแล้ว ริมแม่น้ำจึงเหลือแค่พวกเจียงเฉินสามคน
ขณะเดินเล่นริมแม่น้ำ เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอด ความสดชื่นเย็นฉ่ำไหลแล่นผ่านโพรงจมูกจนรู้สึกปลอดโปร่งไปทั้งใจ