กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 เอาละ คราวนี้จำได้แม่นแล้ว
คำพูดเดียวของเจียงเฉินทำเอาอาเฉียงถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
“พี่ชาย ที่แท้ก็เป็นพวกเดียวกันนี่หว่า”
“แต่ตามกฎของวงการ อย่างน้อยมันก็ต้องมาก่อนได้ก่อนไม่ใช่เหรอวะ?”
ตอนนี้ลวี่ปิงปิงที่ตอนแรกเมาแอ๋เริ่มได้สติกลับมาบ้างแล้ว พอเห็นว่าคนที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้าตัวเองดันเป็นเจียงเฉินที่เธอเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจ เธอก็รู้สึกทั้งประหลาดใจและตื่นเต้นสุดขีด
เธอผลักอาเฉียงที่อยู่ข้างๆ ออกไปเต็มแรง แล้วโซเซเดินมาข้างตัวเจียงเฉิน จากนั้นก็โผเข้ากอดซบลงในอ้อมอกของเขาตรงๆ
“นายจะไปรู้อะไร? เขานี่แหละแฟนฉัน”
“ที่รัก รีบพาฉันกลับบ้านทีสิ”