กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 218 เจ็บหน้าอก
เที่ยงวันถัดมาผมตื่นนอน แต่ไม่อยากลุกจากเตียง จึงได้แต่นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่ม รู้สึกไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรทั้งสิ้น
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าการทำอะไรก็ดูไร้ความหมาย หัวสมองว่างเปล่า ไร้ซึ่งความรู้สึกถึงทิศทาง
นอนพลิกตัวไปมา ครุ่นคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่เช่นนั้นจนถึงค่ำ
ได้ยินเสียงคนเดินขึ้นชั้นบนมา ผมจึงรีบหลับตาแกล้งหลับทันที ไม่อยากเจอผู้คนและไม่ต้องการสนทนาใด ๆ