กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202 ยังมีคนเช่นนี้ดำรงอยู่ด้วยหรือ
“ตอนอยู่ที่ชนบทเคยเห็นหญ้าห้ามเลือดอยู่บ้าง เดี๋ยวฉันลองหาดูว่ามีไหมนะ”
“เราต้องรีบไปกันแล้ว พอฟ้าสาง คนในหมู่บ้านจะพบว่าพวกเราหายไป” ผมบอกพวกเธอ
“เจอแล้ว!” หลี่เวยนั่งยองลงบนพื้นด้วยความดีใจ ถอนหญ้ามาจำนวนหนึ่งแล้วหาหินมาทุบจนแหลก ก่อนจะรีบเดินมาปิดมันลงบนบาดแผลให้ผม
“คงต้องแก้ขัดไปก่อนแบบนี้แหละ ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ เห็นผู้ใหญ่บางคนใช้หญ้าเอียแช่ (ต้นหญ้ากระดาด) ชนิดนี้ห้ามเลือดกัน” หลี่เวยพูดไปพลางหยิบมีดฟืนมาตัดชายเสื้อเชิ้ตแล้วฉีกออกเพื่อมาพันแผลให้ผม