กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 สัตว์ที่ตายอย่างน่าอนาถ
ซุนเจี้ยนหาวหรี่ตาลง “น่าจะประมาณครึ่งเดือนกว่าก่อนหน้านี้ จำเวลาที่แน่นอนไม่ได้แล้ว มีสมาชิกคนหนึ่งตอนที่ดำน้ำหยิบมันออกมา เลยถามด้วยความสงสัยอยู่ประโยคหนึ่ง”
ผมรีบถาม “ใช่ผู้ชายวัยสี่ห้าสิบปี ผมยาวถึงช่วงต้นคอหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่ เป็นคนหนุ่มคนหนึ่ง แต่หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลย!” ซุนเจี้ยนหาวพูดพลางปรายตามองไปยังไป๋จิ่วหลีอีกครั้ง
ไป๋จิ่วหลีเดินตรงไปยังด้านหน้า “ไปกันเถอะ”