กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ฆาตกร
เถียนเถียนเห็นผมชะงักไป จึงหันกลับไปมองแล้วร้องไห้โฮออกมาทันที “แม่ แม่! แม่ไปไหนมา”
“เถียนเถียน” หวังลี่เยี่ยนหลั่งน้ำตาสีเลือดออกมาสองสาย มองดูลูกสาวของตัวเองแล้วร้องไห้ด้วยความเสียใจ
“คุณเจอเรื่องอะไรมาเหรอ” ผมถามเธอ
“ฉัน……”
เธอยังพูดไม่ทันจบ จู่ ๆ ก็เหมือนจะพบอะไรบางอย่าง แล้วรีบลอยออกไปทางนอกหน้าต่างทันที!
“แม่!” เถียนเถียนวิ่งตามไปสองสามก้าว ก่อนจะหันกลับมาทั้งน้ำตา “ทำไมแม่ฉันถึงต้องไปล่ะ”