กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113 ขุดสุสาน
ผมยกมือขึ้นแล้วยิ้มเจื่อน “สวัสดี!”
“สวัสดีบ้าบออะไร!” เฟิ่งหนานซีตบมือผมลงฉาดใหญ่
“เขาก็มีคำพูดว่าไม่ตีคนยิ้มแย้มไม่ใช่เหรอ!” ผมพูดเสียงเบา
“ข้าจำแกได้! ที่ไปยื้อยุดฉุดกระชากกับยัยใบ้นั่นที่หน้าประตูศาลเจ้า!” จู่ ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งในฝูงชนชี้หน้าผม
ในใจผมพลันเดือดปุด ๆ ขึ้นมาทันที ยื้อยุดฉุดกระชากงั้นเหรอ พูดบ้าอะไรเนี่ย!
“นี่พี่ชาย ข้าวกินส่งเดชได้ แต่คำพูดห้ามพูดมั่วซั่วนะ ผมไปยื้อยุดกับใครที่ไหนกัน!”