กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 คนใบ้ให้มา
ฉันเดินไปที่ห้องของคุณหรง เห็นเขาหลับตาแน่น สีหน้าออกเหลืองเล็กน้อย โดยมีหรงจิ่นยืนมองอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม
แม่ของหรงจิ่นพยุงพ่อของหรงจิ่นเดินออกจากบ้าน แล้วหันมาบอกฉันว่า “งั้นเธอเฝ้าอยู่ที่นี่คนเดียวไปก่อนนะ ถ้าเหงาก็เปิดทีวีทิ้งไว้ได้ เดี๋ยวพวกเราไปหาหมอเสร็จแล้วจะรีบกลับมา”
“ได้ค่ะ รีบไปเถอะ!” ฉันพยักหน้า แล้วเห็นหรงจิ่นก็ตามไปด้วยเช่นกัน
ยังไงก็ว่างอยู่แล้ว ฉันจึงลงมือแกะสลักรูปสลักของหรงจิ่นต่อ หยิบเครื่องมือขึ้นมาวางกระเป๋าไว้ข้าง ๆ แล้วนั่งยอง ๆ ลงกับพื้นเพื่อทำงานต่อ