กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 ถั่วลิสง
ความรู้สึกแบบนี้ผมเข้าใจดีเลย ในใจพลันเกิดความเห็นอกเห็นใจ อย่างไรเสียผมก็ไม่ได้สนใจดูงิ้วอยู่แล้ว จึงบอกกับหรงจิ่นและพวกมันว่า “ผมขอไปเดินเล่นหน่อย เดี๋ยวกลับมา”
“ระวังตัวด้วยนะ!” หรงจิ่นกำชับอย่างไม่วางใจ
ผมเดินตามหญิงใบ้คนนั้นออกจากศาลเจ้า มองดูแผ่นหลังที่ดูหดหู่ของเธอแล้วก็รู้สึกน่าสงสารจับใจ
ชะตาชีวิตก็ลำบากมากพออยู่แล้ว ไม่มีแม้แต่ความอบอุ่นจากความเห็นใจ กลับต้องมาถูกผู้คนรังเกียจอีก
ตลอดหลายปีมานี้เธอใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างไรกันนะ