กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 อกหัก
เมื่อกี้ผมเห็นคนจ้องมองมาทางผมอยู่ชัด ๆ แต่ทำไมแค่กะพริบตาเดียวก็หายไปแล้วล่ะ
คนคนนั้นแต่งตัวดูดีมีภูมิฐานมาก สวมชุดสูทสีเทา สวมหมวกทรงแจ๊ส ถือไม้เท้า เพียงแต่ผมมองหน้าตาไม่ชัด
กลางวันแสก ๆ ผมยังตาฝาดอีกเหรอเนี่ย
ทันใดนั้น ไหล่ขวาของผมก็ถูกใครบางคนตบเบา ๆ จนผมสะดุ้งโหยงไปทั้งตัว
“คิก ๆ ๆ…”
ผมหันกลับไปมองเซวียหลิน เธอหัวเราะร่าจนตัวโยน ดวงตาหยีโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว “แต่งตัวแบบนี้แล้วดูหล่อขึ้นตั้งเยอะ ทำเอาฉันมองตั้งนานจนไม่กล้าทักเลย”