กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 ศาลาดอกโบตั๋น
งิ้วเหรอ?
ฉันนึกขึ้นได้ว่าวันนั้นตอนกลับจากบ้านตระกูลเซวียก็เห็นเขาอยู่ที่หน้าประตู นั่งไขว่ห้างฟังงิ้วอย่างเคลิบเคลิ้ม
นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายวันแล้วนะ!
ข้างนอกแดดจ้ามาก แต่ในห้องนี้กลับเย็นเยียบและมืดสลัว ราวกับแสงแดดส่องเข้ามาไม่ถึง สัญชาตญาณแรกของฉันบอกว่ามันไม่ค่อยชอบมาพากลแล้ว!
เรื่องผิดปกติย่อมมีเงื่อนงำ
เขานอนอยู่บนเตียง ปากฮัมเพลงงิ้ว มือเคาะจังหวะ ดวงตาทั้งสองข้างดูเศร้าสร้อย ไม่ได้สังเกตเห็นพวกเราที่อยู่หน้าประตูเลยสักนิด