กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 76 ความเศร้าของคนจน
ผมเดินออกจากห้องส่วนตัว เขาวิ่งตามมาไม่กี่ก้าวก็หยุดชะงัก
ที่ผมพูดเป็นเรื่องจริง อีกเหตุผลหนึ่งก็คือไม่อยากช่วยเขา เพราะการเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเพื่อช่วยคนบ้ากามมันไม่คุ้มเอาเสียเลย ปล่อยให้เขาได้ลิ้มรสความลำบากเสียบ้างค่อยว่ากัน
ผมเดินออกมาที่โถงใหญ่ก็ไม่เห็นหลี่เวย เดินออกไปนอกร้านก็ยังไม่เจอเธอ
ขาก็เป๋อยู่แท้ ๆ แล้วหายไปไหนของเธอนะ
ผมรู้สึกเสียใจมากที่ตามหยางเฟิงมาที่นี่ จนทำให้หลี่เวยต้องตกอยู่ในสถานการณ์น่าอึดอัดแบบนี้
ผมโทรหาเธอ สายติดแต่ไม่มีคนรับ