กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 61 ผ้าเช็ดหน้าเป็นของใคร
รถของไป๋จิ่วหลีจอดที่สถานีรถไฟ พอลงจากรถเธอก็รีบเดินไปทางช่องขายตั๋ว ผมเดินตามไปติด ๆ
ผมกวาดสายตามองหาร่างของเสี่ยวถิงท่ามกลางฝูงชน จนตาลายไปหมด
“เสี่ยวถิง!” ผมตะโกนเรียกเสียงดัง
คนที่เข้าแถวอยู่ทั้งสามแถวต่างหันมามองผมหลายคน ทุกคนมองผมด้วยสายตาประหลาดใจ ไป๋จิ่วหลีที่อยู่ข้าง ๆ ปรายตามองผมอย่างรังเกียจ ในใจเธอคงกำลังหัวเราะเยาะว่าผมเป็นไอ้โง่อยู่แน่ ๆ