กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 ถ้ายังไม่ตาย
ผมเบิกตากว้าง ชี้ไปที่พวกเธออย่างอดตัวสั่นไม่ได้ “พะ พะ พวกเธอ... จริง ๆ แล้วเป็น...”
ไป๋จิ่วหลีกดมือเพื่อนของเธอลง แล้วพูดกับผมด้วยสีหน้าจริงจัง “ไม่ต้องสนใจว่าพวกเราเป็นใคร ถ้าคิดจะทำร้ายนาย นายจะยังมีชีวิตอยู่มาจนถึงวันนี้เหรอ”
ผมกลืนน้ำลายลงคอเงียบ ๆ ไป๋จิ่วหลีคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ นี่ผมหลงเข้ามาในรังโจรแล้วหรือไง
เธอเหลือบมองผมแวบหนึ่งแล้วแค่นหัวเราะ “เมื่อกี้ตอนอยู่ที่สุสานวิญญาณเร่ร่อนยังปากแข็งอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ตอนนี้กลัวแล้วหรือไง”