กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 เสียงสะอื้น
พอกลับถึงบ้าน ผมก็เอาเครื่องมือของท่านปู่ม่ายไปคืนเขา
เขานั่งเล่นไพ่อยู่ในโถงกลางกับชาวบ้านอีกสองสามคน ผมเดินเข้าไปวางถุงและส้อมพวกนั้นไว้ข้างประตูใหญ่ “ท่านปู่ม่าย ขอบคุณสำหรับเครื่องมือนะครับ”
เขาไม่แม้แต่จะหันมามองผม พลางเล่นไพ่พลางถามว่า “ได้ยินว่าพวกเธอทำเจ้างูยักษ์บาดเจ็บได้ด้วย เก่งใช้ได้เลยนี่!”
“สุดท้ายก็หนีไปได้อยู่ดีครับ” ผมตอบกลับไปคำหนึ่ง
“ฉันว่าแล้วเชียว มันจะไปง่ายขนาดนั้นได้ยังไง!”
ผมเบ้ปาก ไม่มีอะไรจะคุยกับเขาต่อ จึงเอ่ยลาตรง ๆ “งั้นผมไปก่อนนะครับ พวกคุณเล่นกันตามสบาย”