ตอนที่ 314 ความในใจของฮูหยินแม่ทัพ

ตอนที่ 314 ความในใจของฮูหยินแม่ทัพ

ลู่หรานได้กินชาบูเนื้อแพะที่เขาเฝ้าถวิลหาเสียที

ในช่วงต้นฤดูหนาว ครอบครัวสี่คนล้อมรอบหม้อทองแดงที่มีไอน้ำลอยกรุ่น บรรยากาศอบอุ่นและดีงามเป็นพิเศษ

ที่น่ากล่าวถึงก็คือ ตอนที่ลู่หรานและเจียงรู่อี้กลับมาถึงบ้าน ทั้งสองทำเอาสามีภรรยาตระกูลเจียงถึงกับตะลึงงันไปเลยทีเดียว

หากจะเอ่ยคำว่ากิ่งทองใบหยกก็คงไม่เกินไปนัก

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผ่าเผย ทว่าไร้ซึ่งกลิ่นอายสังหารอันดุดัน กลับกันใบหน้าของเขากลับดูอ่อนโยน และดวงตาก็เปี่ยมไปด้วยความสงบราบเรียบ

สิ่งนี้สร้างความประหลาดใจและตื่นตะลึงให้แก่สองสามีภรรยาอย่างยิ่ง!

ยากจะจินตนาการจริงๆ ว่ายอดอัจฉริยะแห่งต้าเซี่ยผู้ผ่านศึกสงครามและมือเปื้อนเลือดมานับไม่ถ้วน จะให้ความรู้สึกสงบสุขราวกับวันเวลาอันแสนเรียบง่ายเช่นนี้ได้

นอกจากนี้ คำว่าผู้มีอิทธิฤทธิ์ขอบเขตแม่น้ำใหญ่ในตัวเองก็มีกลิ่นอายที่ชวนให้ผู้คนต้องเลื่อมใสศรัทธาและแหงนหน้ามองอยู่แล้ว

สิ่งที่เรียกว่า "ทุกคนเท่าเทียมกัน" นั้นใช้ไม่ได้กับกลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรเลย