ตอนที่ 312 ทะลวงสู่ขอบเขตแม่น้ำใหญ่

ตอนที่ 312 ทะลวงสู่ขอบเขตแม่น้ำใหญ่

วันที่เจ็ดเดือนสิบ

เมืองอวี่เซียงมีฝนตกปรอยๆ ลงมาอีกครั้ง

ริมแม่น้ำอู่เลี่ย ร่างสูงโปร่งสองร่างซ่อนตัวอยู่ในสายหมอกหนาทึบ ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางสายฝนที่หนาวเย็นยะเยือกจนเสียดแทงกระดูก

ชายหญิงเผ่ามนุษย์ถึงสองคนกำลังทะลวงเข้าสู่ขอบเขตแม่น้ำใหญ่ในสถานที่แห่งนี้ ย่อมไม่มีใครกล้าเข้ามาขัดจังหวะเป็นธรรมดา

ดังนั้นจึงไม่มีเรื่องของการเดินมาส่งร่มให้อยู่แล้ว

ลู่หรานผู้น่าสงสาร กำลังถูกสายฝนต้นฤดูหนาวสั่งสอนเข้าให้อย่างเจ็บแสบ

ก้าวแรกของการเป็นเทพเจ้า คือการผ่านพ้นวิกฤตและทนทุกข์ทรมาน!

คำว่า "เป็นเทพเจ้า" นั้น อันที่จริงไม่ได้กล่าวเกินจริงเลยสักนิด

แก่นแท้ของการฝึกบำเพ็ญเพียรคืออะไร?