ตอนที่ 296 ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?

ตอนที่ 296 ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?

ยามโพล้เพล้ ณ เมืองแม่น้ำอู่เลี่ย

รถแท็กซี่คันหนึ่งแล่นออกไปจากหน้าประตูมหาวิทยาลัย ทิ้งร่างโปร่งเพรียวร่างหนึ่งไว้เบื้องหลัง

"มหาวิทยาลัยแม่น้ำอู่เลี่ย"

ลู่หรานพึมพำกับตัวเอง ขณะแหงนหน้ามองป้ายประตูมหาวิทยาลัยอันโอ่อ่า

เหนือประตูใหญ่สลักตัวอักษรสีทองอร่ามที่เขียนอย่างทรงพลังและพลิ้วไหวราวกับมังกรทะยานหงส์ร่ายรำ

ในยามโพล้เพล้เช่นนี้ นักศึกษาต่างทยอยกันออกมาหาของกิน ทำให้หน้าประตูมหาวิทยาลัยคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

ผู้คนเป็นครั้งคราวพากันเหลียวมองลู่หรานที่ยืนนิ่งชื่นชมทิวทัศน์อยู่ด้วยความสนใจใคร่รู้

เขาแต่งกายด้วยชุดสีดำ สวมหมวกแก๊ปและหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้า

และด้วยเหตุนี้เอง สายตาของคนส่วนใหญ่จึงมุ่งความสนใจไปที่ดวงตาของเขาแทน