ตอนที่ 288 สาวกอัศนีตะวันออกในคราบแพะเซียน

ตอนที่ 288 สาวกอัศนีตะวันออกในคราบแพะเซียน

ท้องฟ้าสีครามใสราวกระจก เมฆขาวลอยเป็นหย่อมๆ

สายลมโชยผ่านป่าเขา ส่งเสียงใบไม้เสียดสีดังซอกแซก ฟังดูไพเราะเสนาะหู

สายลมเย็นพัดผ่านปอยผมของหญิงสาว เฉียดผ่านใบหน้าเปื้อนยิ้มอันอ่อนโยนของเธอไปแผ่วเบา

"ศิษย์น้อง หิวหรือยังคะ" เฉิงโหรวมือหนึ่งถือตะกร้าไม้ไผ่พลางยกขึ้นเล็กน้อย

"ขอบคุณครับศิษย์พี่เฉิง" ลู่หรานไม่เกรงใจ เพราะเขารู้สึกหิวแทบแย่แล้วจริงๆ

"รอประเดี๋ยวนะคะ" เฉิงโหรวหันหลังเดินไปยังมุมหนึ่งของลานบ้าน ที่นั่นมีโต๊ะไม้หนึ่งตัวและเก้าอี้ไม้สองตัวตั้งอยู่

เธอนางวางตะกร้าไม้ไผ่ลงบนโต๊ะ เปิดผ้าคลุมอาหารออก แล้วทยอยหยิบกับข้าวออกมาทีละจาน

ลู่หรานละสายตาไปครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า การจ้องมองเด็กผู้หญิงตลอดเวลานั้นดูเสียมารยาทเกินไป

และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองปุยเมฆบนท้องฟ้า ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเหมือนสายไหมขึ้นเรื่อยๆ