ตอนที่ 224 ความลับแห่งกระบี่เหมันต์ดำ

ตอนที่ 224 ความลับแห่งกระบี่เหมันต์ดำ

วันที่สิบตามปฏิทินจันทรคติ บนรถไฟที่มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง

สามสหายลู่ เจียง สือ นั่งเรียงกันเป็นแถว สือเซียนเซียนนั่งริมหน้าต่างตามระเบียบ โดยมีชายหญิงคู่หนึ่งนั่งประกบอยู่ด้านใน ราวกับกลัวว่าเธอจะก่อเรื่องก่อราว

สือเซียนเซียนไม่รู้ตัวสักนิด เธอเอาแต่พูดจ้อด้วยความตื่นเต้นไม่หยุดปาก

"ไอ้พวกหมาลอบกัดที่เห็นคนอื่นดีกว่าไม่ได้ ฉันเจอตัวเมื่อไหร่จะด่าให้ยับเลย!"

"พวกนายไม่เห็นหรอกว่าคนพวกนั้นใส่ร้ายลู่หรานยังไงบ้าง..."

"แต่จะว่าไป พวกนายสองคนนี่เก่งจริงๆ ฮ่าๆ สะใจชะมัด! ตอนนี้ฉันด่าคนได้เต็มปากเต็มคำแล้ว!"

เจียงรู่อี้รู้สึกจนใจเล็กน้อย เธอตบไหล่สือเซียนเซียนเบาๆ แล้วกระซิบว่า "เธอเบาเสียงหน่อยสิ เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก"

สือเซียนเซียนมองชายหญิงสองคนที่สวมหมวกและหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าแล้วพูดว่า "โธ่ ไม่ต้องระวังขนาดนั้นหรอก พวกนายพรางตัวซะมิดชิดขนาดนี้ ใครจะไปจำได้!"

ได้ยินดังนั้น ลู่หรานจึงดึงปีกหมวกลงมาปิดหน้าให้ต่ำกว่าเดิม