ตอนที่ 221 ปราณต้นกำเนิดของทวยเทพ

ตอนที่ 221 ปราณต้นกำเนิดของทวยเทพ

รุ่งเช้า ลู่หรานลากร่างกายอันเหนื่อยล้าเปิดประตูบ้านของตัวเอง

เงาร่างเล็กจ้อยสายหนึ่งพุ่งเข้ามา คล้ายอยากจะต้อนรับผู้เป็นนาย หรือไม่ก็อยากจะออดอ้อนขอคนปลอบประโลม

ทว่าเจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยกลับหยุดชะงักลงกะทันหัน มันจ้องมองลู่หรานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีเตลิดไปซ่อนตัวอยู่ไกลลิบ

ลู่หรานเปลี่ยนรองเท้าแตะเงียบๆ ไม่ได้คิดจะแกล้งเจ้าตัวเล็กแต่อย่างใด

เขารู้ดีว่าทั่วร่างของตนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายดุร้ายและไอสังหารที่รุนแรงเกินไป แม้ว่าตอนนี้ฟ้าจะสว่างแล้ว แต่หัวใจของเขาก็ยังคงไม่สงบลงเลย

"ท่านแพะเซียน"

ลู่หรานเดินมาที่ห้องนอนเล็ก ยืนต่อหน้าศาลเทพแล้วเอ่ยทักทายอย่างนอบน้อมมีมารยาท

"เมื่อคืนศิษย์สังหารเงาชักใยไปไม่น้อย และยังได้ส่งดวงวิญญาณของสาวกเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปอีกหลายคนด้วยครับ"

"ดีมาก" สุ้มเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในหัวของลู่หราน