เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ZenTori Novel
ตอนที่ 172 สาวกเฉินอิ่งผู้มีคุณค่าเชิงยุทธศาสตร์
วันที่สิบเก้า เดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ ณ สถานีรถไฟตะวันตกของเมืองหลวง
ท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียดตรงประตูทางออก เด็กหนุ่มในชุดสีดำคนหนึ่งกลมกลืนไปกับผู้คน เขาโอบกอดดาบคู่ที่พันด้วยผ้าหนาไว้ในอ้อมอก พลางก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบ
"เฮ้อ" ลู่หรานลอบถอนหายใจในอก
การเดินทางโดยรถไฟเพียงหนึ่งชั่วโมงสั้นๆ กลับให้ความรู้สึกเหมือนพาเขาข้ามมายังอีกโลกหนึ่ง
จากตรอกสายฝนอันแสนเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว สู่เมืองหลวงอันแสนคึกคักและพลุกพล่าน
"พี่!" เสียงหวานใสกังวานของเด็กสาวดังแว่วมาแต่ไกล
ลู่หรานเบนสายตาไปตามเสียง ละสายตาผ่านผู้คนนับร้อยพัน ก่อนจะพบกับดวงหน้าน่ารักจิ้มลิ้มคุ้นตา
และไม่ใช่แค่ลู่หราน ผู้คนรอบข้างจำนวนมากต่างก็หันไปมองเธอเป็นตาเดียวกัน
เด็กสาวรูปร่างโปร่งบางสะโอดสะอง หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ยามแย้มยิ้มช่างดูงดงามราวกับบุปผาแรกแย้ม ราวกับเธอและผู้โดยสารคนอื่นๆ รอบกายถูกวาดขึ้นมาคนละเลเยอร์