ตอนที่ 145 การสอดประสานอันล้ำเลิศ

ตอนที่ 145 การสอดประสานอันล้ำเลิศ

"กรวบ... กรวบ..."

ลู่หรานเหยียบย่ำลงบนกองหิมะหนาทึบที่ทับถมอยู่บนถนน ทุกย่างก้าวส่งเสียงดังแปลกหูสะท้อนออกมา

ความเงียบสงัดก่อนเปิดฉากศึกใหญ่นั้นช่างบีบคั้นหัวใจและยากจะทนทาน

นอกเหนือจากเสียงฝีเท้าของพวกเขาทั้งสามคนแล้ว ลู่หรานยังได้ยินเสียงดาบจั่นเยี่ยเล่มยักษ์ของใครบางคนครูดไปกับพื้นหิมะอย่างต่อเนื่อง

ทว่าดาบจั่นเยี่ยเล่มยักษ์ไม่ได้อยู่ในมือของเจ้าของ แต่มันพาดเฉียงอยู่บนแผ่นหลังของเติ้งอวี้เซียง

รอยดาบที่ลากยาวไม่ขาดสายบนพื้นหิมะนี้ เกิดจากความนึกสนุกของตัวดาบเองที่ชอบเล่นซน

ราวกับมันต้องการกรีดพื้นพสุธาให้แยกออกเป็นสองเสี่ยง ทุกหนแห่งที่ปลายใบดาบแล่นผ่าน สรรพสิ่งล้วนแหลกลาญไม่มีชิ้นดี

ช่างเป็นดาบที่เหมือนเจ้าของไม่มีผิด มีแต่ความดุดันและโหดเหี้ยมเด็ดขาด

แบบนี้จะช่วยเพิ่มคะแนนไหมนะ