กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ZenTori Novel
ตอนที่ 135 เทพเจ้าผู้เร้นกาย 'ว่างเฉวียน'
"สาวกแพะเซียน สาวกแพะเซียน..."
ฮ่าวเทียนวางกระบองไม้ไผ่หนาลง พลางพึมพำกับตัวเองและยืนนิ่งอยู่กับที่แบบนั้น
"เกิดอะไรขึ้นกับหมอนั่นน่ะ?" ฉางอิ๋งไม่เข้าใจอย่างมาก มองดูฮ่าวเทียนที่แววตาเริ่มเหม่อลอยลงเรื่อย ๆ "กำลังสู้กันอยู่แท้ ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ยืนใจลอยไปซะอย่างนั้น?"
เติ้งอวี้ถังหัวเราะ หึ ๆ "สงสัยกำลังสงสัยในชีวิตตัวเองอยู่มั้ง?"
เถียนเถียนใช้สองมือเล็ก ๆ กำหูหิ้วตะกร้าไม้ไผ่แน่น พูดเสียงเบา "อาจารย์เก่งที่สุดเลยค่ะ"
"อื้อ ๆ หรานเป่าเก่งที่สุดเลย" ฉางอิ๋งย่อตัวลง นิ้วมือแอบยื่นไปที่ขอบตะกร้าไม้ไผ่อย่างเงียบเชียบ
เพียะ!
เถียนเถียนตีหลังมือของฉางอิ๋งฉาดใหญ่ มองสาวป่าเถื่อนด้วยสายตาไม่พอใจ
มือเธอใหญ่ขนาดนั้นยื่นเข้ามา ใครจะไม่เห็นกันเล่า!