ตอนที่ 128 ฉันนี่แหละคือทวยเทพ

ตอนที่ 128 ฉันนี่แหละคือทวยเทพ

ลู่หรานพนมมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "รบกวนท่านแพะเซียนช่วยชี้แนะด้วยครับ!"

รูปสลักหยกแพะขาว "นอกเสียจากว่าจะทำให้มนุษย์ผู้นั้นมาเคารพบูชาด้วยความเลื่อมใสต่อหน้ารูปปั้นจำลองเทพเจ้าของเรา อาศัยข้อได้เปรียบทางชัยภูมิ บางทีพวกเราอาจจะพอต่อต้านกฎเกณฑ์ของโลกนี้ได้บ้าง"

ลู่หราน "กฎเกณฑ์ของโลกงั้นเหรอครับ?"

รูปสลักหยกแพะขาว "เทพเจ้าก็คือกฎเกณฑ์ ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าเจ้าจะเป็นสาวกหรือไม่ เมื่อใดที่เจ้าสวดอ้อนวอนด้วยความศรัทธา พลังแห่งศรัทธาที่เจ้าสร้างขึ้นจะไหลรวมราวกับร้อยสายน้ำสู่มหาสมุทร และกลับคืนสู่อ้อมอกของเทพเจ้าในที่สุด"

ลู่หรานนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบา "ต่อให้ฉันไม่ใช่สาวกงั้นเหรอครับ?"

รูปสลักหยกแพะขาว "ข้าสำเหนียกว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ใช่แล้ว"

"หึ" ลู่หรานหัวเราะออกมาทันที

ต่อให้ฉันจะไม่ใช่สาวกของอวี้ฝู แต่ความเคารพบูชาเลื่อมใสของฉันตั้งแต่เด็กจนโต สิ่งที่อวี้ฝูควรจะดูดกินก็ไม่เคยขาดตกบกพร่องเลยสักนิดเดียว

แพะเซียนนิ่งเงียบ ปล่อยเวลาให้ลู่หรานได้ย่อยข้อมูลอย่างเต็มที่