ตอนที่ 126 เพียงหนึ่งเดียวก็เกินพอ

ตอนที่ 126 เพียงหนึ่งเดียวก็เกินพอ

ฝูงผีท่องราตรีในครั้งนี้ดำเนินอยู่เพียงชั่วโมงกว่าเท่านั้น

หลังจากผ่านพ้นช่วงเที่ยงคืนครึ่ง เงาร่างของเผ่าบรรพกาลก็เริ่มเบาบางลงเรื่อยๆ

ไม่เพียงเท่านั้น จำนวนของปีศาจตนอื่นที่บุกรุกเข้ามาในโลกก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน

จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่เวลาประมาณตีสาม การต่อสู้ในคืนสิบห้าค่ำก็ใกล้จะรูดม่านปิดฉากลง

เมืองเก่าซอมซ่อแห่งนี้ค่อยๆ กลับคืนสู่ความเงียบสงบ นานๆ ครั้งจะมีเสียงแว่วดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่ง ก่อนจะเลือนหายไปในความเงียบงันอย่างรวดเร็ว

ลู่หรานยังไม่ได้กลับบ้านเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา

นับตั้งแต่ศึกที่หมู่บ้านยวี่เซี่ยงเจียหยวน เขาก็ใช้ท่าทีแข็งกร้าวอย่างถึงที่สุดเพื่อดึงดันที่จะอยู่ในทีมต่อไป

การเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ กำลังประกาศให้เหล่าสาวกมนุษยชาติได้รับรู้ว่า อย่าได้ใช้สายตาธรรมดาสามัญมาตัดสินอัจฉริยะของโลกใบนี้เด็ดขาด

และทุกคนต่างก็ตระหนักได้กับตัวแล้วว่า สาวกแพะเซียนที่ไม่ขลาดเขลาและไม่อ่อนแอ... จะน่าสะพรึงกลัวได้ถึงขนาดไหน!