เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ZenTori Novel
ตอนที่ 124 ลวงตาปลิดหัวมารบรรพกาล
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านแผ่วเบา สายฝนโปรยปรายละเอียดละออ
สมรภูมิอันแสนโกลาหลในที่สุดก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ ทว่าเมืองแห่งนี้ยังไม่สงบลงเลย เสียงดังสนั่นครืนครั่นยังคงแว่วดังมาจากทั่วสารทิศ
"ฟุบ..."
ร่างเนื้อของมารหนูป้าบรรพกาลพลันแตกสลายกลายเป็นหมอกควันอย่างเงียบเชียบ
แม้แต่โลหิตที่หลั่งไหลนองพื้นก็แปรเปลี่ยนเป็นสายควันลอยหายไป
เหลือเพียงดวงวิญญาณขนาดมหึมาที่ยังคงละลอยอยู่ตรงนั้น และค่อย ๆ ลอยตรงมาทางลู่หรานอย่างช้า ๆ
"ไม่เป็นไรกันใช่ไหม" ซุนเจิ้งฟังรีบก้าวเข้ามาถามด้วยความห่วงใย "พวกเธอสองคนได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"
"ผมไม่เป็นไร แล้วลู่หรานล่ะ" เวยหลงเอามือแตะบ่าของลู่หราน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ตอบสนอง จึงเอ่ยเรียกซ้ำ "ลู่หราน"
"อึก..." ลูกกระเดือกของลู่หรานขยับขึ้นลงด้วยความยากลำบาก