ตอนที่ 107 วิชามารเพลิงในกรงและการอาบน้ำของเจ้าเหมียว

ตอนที่ 107 วิชามารเพลิงในกรงและการอาบน้ำของเจ้าเหมียว

ช่วงเย็น ณ หมู่บ้านยวี่เซี่ยงเจียหยวน

ผ่านไปสี่วัน ลู่หรานได้เปิดประตูบ้านของตัวเองอีกครั้ง

สิ่งที่ต้อนรับเขาคือเจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยที่มองมาด้วยแววตาใคร่รู้เต็มเปี่ยม

"เหมียว?" แมวลายเสือเอียงคอเล็กน้อย ราวกับกำลังยืนยันว่าผู้มาเยือนเป็นใครกันแน่

ปกติลู่หรานจะออกเดินทางไปฝึกฝนอย่างต่ำยี่สิบวันขึ้นไป ครั้งนี้เขากลับมาเร็วกว่าปกติมากจริงๆ

แน่นอนว่าเจ้าแมวน้อยไม่ได้มีความคิดซับซ้อนอะไรขนาดนั้น มันแค่รู้สึกว่าลู่หรานไม่มีกลิ่นอายคุกรุ่นของความรุนแรงติดตัวมาด้วย จึงไม่ดูน่ากลัวเหมือนไม่กี่ครั้งก่อนหน้านี้

"สวัสดีตอนเย็น" ลู่หรานเอ่ยทักทายอย่างเหนื่อยล้า พลางโบกมือยิ้มๆ

เขาเดินเลี่ยงแมวลายเสือเหมือนทุกครั้ง มุ่งตรงไปยังห้องน้ำทันที

แต่ที่คิดไม่ถึงก็คือ เจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยกลับเดินตามเขามาด้วย?