ตอนที่ 84 เนตรเซียนและปณิธานคว่ำโลก

ตอนที่ 84 เนตรเซียนและปณิธานคว่ำโลก

สองทีมเอ่ยคำบอกลากันด้วยความอาลัยอาวรณ์ ณ สถานีรถไฟความเร็วสูง

ทีมหนึ่งเดินทางกลับเมืองหลวง ส่วนอีกทีมมุ่งหน้ากลับสู่ตรอกสายฝน

พวกของเฉียวหยวนซีแทบจะมาถึงสถานีแล้วซื้อตั๋วเดินทางจากไปทันที ส่วนพวกของลู่หรานกลับต้องรออยู่เนิ่นนาน กว่าจะมีรถไฟสักขบวนที่แล่นผ่านเมืองอวี่เซียง

กว่าลู่หรานจะเดินทางมาถึงตรอกสายฝน ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีโพล้เพล้แล้ว

สายฝนโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าอย่างไม่ขาดสาย

"ถึงบ้านแล้ว" ลู่หรานยืนอยู่ตรงทางออกพลางพึมพำกับตัวเอง

พอได้กลับมายังเมืองที่ฝนตกชุกแห่งนี้ เขากลับรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งทะลุมิติมาอย่างไรอย่างนั้น

โบราณว่าไว้เดือนสิบคือช่วงเวลาสีทองของฤดูใบไม้ร่วง แต่ลู่หรานกลับไม่มีโอกาสได้เห็นมันเลยสักนิด

สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงสายฝนฤดูใบไม้ร่วงท่ามกลางม่านราตรี และสายลมหนาวที่พัดมากระทบผิวกายจนยะเยือก