ตอนที่ 79 วิชามารที่เฝ้ารอคอย

ตอนที่ 79 วิชามารที่เฝ้ารอคอย

สามวันต่อมา ณ รังปีศาจ

ท่ามกลางทุ่งรกร้างอันมืดมิด ลู่หรานยืนหยัดอยู่เพียงลำพังพร้อมดาบคู่ในมือ

ทว่าตรงบริเวณที่คบเพลิงส่องสว่างเป็นเส้นทาง การต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะปิดฉากลง

ซากศพของอสูรวิญญาณสลายล้มระเนระนาดเกลื่อนกราดไปทั่ว เหลือเพียงอสูรวิญญาณสลาย ขอบเขตลำธาร ตัวสุดท้ายที่ยังคงดิ้นรนต่อสู้จนเฮือกสุดท้าย

ลู่หรานเอียงคอเล็กน้อย ตั้งใจฟังอย่างละเอียด

สายลมยามค่ำคืนพัดกรรโชกขึ้นมา หอบเอาผ้าโพกแดงที่ผูกอยู่ด้านหลังศีรษะของเขาให้ปลิวไสวอย่างพลิ้วไหว

น่าเสียดายที่ภาพอันหล่อเหลาและเท่ระเบิดเช่นนี้ มีเพียงอีกาสีดำที่บินวนอยู่บนท้องฟ้าสูงเท่านั้นที่ได้เชยชม

หลายวันมานี้ ครูฝึกไฉอวิ๋นเฟยรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับลู่หรานครั้งแล้วครั้งเล่า

นี่สิถึงจะเรียกว่ายอดเยี่ยมทั้งบุ๋นและบู๊ของจริง!