ตอนที่ 62 หลับตาพิฆาตผีเนตรวิญญาณ

ตอนที่ 62 หลับตาพิฆาตผีเนตรวิญญาณ

พลังเทพไหลเวียนราวกับลำธารสายแล้วสายเล่า แผ่ขยายไปตามเส้นชีพจรทั่วร่างของลู่หราน ช่วยบำรุงเนื้อหนังและกระดูกของเขา

ลู่หรานนั่งก้มหน้าอยู่บนชิงช้า พลางแกว่งไกวไปมาเบาๆ

ข้างกายเขา เจียงรู่อี้ยืนถือดาบไป๋หงนิ่งเงียบ

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่าน ใบไม้แห้งร่วงหล่นตามลมราวกับผีเสื้อเริงระบำ และพัดโชยจนเส้นผมของเด็กสาวปลิวไหวเบาๆ

น่าเสียดายที่เจียงรู่อี้รวบผมทรงหางม้าสูงเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ผมยาวสลวยราวกับน้ำตกจึงไม่ได้แผ่สยายลงบนบ่า ไม่อย่างนั้นภาพตรงหน้าคงจะงดงามกว่านี้ไม่น้อย

"หืม?" เจียงรู่อี้ดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง จึงหันไปมองที่ชิงช้า แล้วพบว่าลู่หรานที่กำลังเลื่อนระดับอยู่แอบเหล่ตามองเธอแวบหนึ่ง

เจียงรู่อี้จนปัญญาเล็กน้อย "นายตั้งใจเลื่อนระดับหน่อยสิ"

"เอี๊ยด..."

ลู่หรานหลับตาลง ใช้ปลายเท้าแตะพื้นเบาๆ ทำให้ชิงช้าแกว่งไกวไปข้างหน้าและข้างหลัง