ตอนที่ 52 ทะลวงคอขวด ขอบเขตหมอกขั้นห้า!

ตอนที่ 52 ทะลวงคอขวด ขอบเขตหมอกขั้นห้า!

เหมียว~

เหมียว เหมียว เหมียว

ยามราตรีมาเยือน เสียงร้องของแมวปลุกใครบางคนที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้น

"ชู่ว..." ลู่หรานลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย พลางใช้มือลูบหัวแมวเพื่อปลอบประโลมเจ้าตัวเล็ก

ในห้องนอนมีศาลเทพและรูปปั้นจำลองเทพเจ้าอยู่ หากเจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยยังร้องต่อไปแบบนี้ อาจทำให้เทพเจ้าขุ่นเคืองเอาได้

"หิวเหรอ?" ลู่หรานอุ้มเจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยไว้ในอ้อมอกพลางยันตัวลุกขึ้น

เมื่อเห็นว่าในห้องมืดสนิท เขาก็รู้ว่าตัวเองนอนหลับไปทั้งวันแล้ว และเจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยก็คงต้องหิวโซไปทั้งวันเช่นกัน

"เหมียว~" เจ้าเหมียวลายสลิดตัวน้อยทำท่าทางน่าสงสาร

อุ้งเท้าแมวอันแสนอ่อนนุ่มและปุกปุยคอยสะกิดใบหน้าของลู่หรานเบาๆ