ตอนที่ 42 เทพเจ้านั่วซ่าผู้เหี้ยมเกรียม

ตอนที่ 42 เทพเจ้านั่วซ่าผู้เหี้ยมเกรียม

รถสปอร์ตคูเป้หรูสีดำสนิทแล่นไปตามถนนในตรอกสายฝน มันดูไม่เข้ากับเมืองเก่าซอมซ่อแห่งนี้เอาเสียเลย

ที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับ ลู่หรานทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง มองดูแม่น้ำอู่เลี่ยที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

แม่น้ำสายนี้ไหลตัดผ่านตัวเมืองจากทิศเหนือจรดทิศใต้ หล่อเลี้ยงผู้คนจากรุ่นสู่รุ่น

ลู่หรานมักจะใช้ชีวิตอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ เพราะทั้งบ้านและโรงเรียนมัธยมปลายของเขาล้วนตั้งอยู่ฝั่งนั้น

ดูจากท่าทางของเติ้งอวี้เซียงแล้ว เธอคงกำลังจะขับรถข้ามไปทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ ซึ่งฝั่งนั้นค่อนข้างเจริญกว่า อย่างน้อยก็มีห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองตั้งอยู่แห่งหนึ่ง

"ลู่หรานน้อย ฉันเล่าเรื่องตลกให้ฟังสักเรื่องเอาไหม" เติ้งอวี้เซียงเอ่ยขึ้นลอยๆ ขณะขับรถขึ้นสะพาน

"เรื่องอะไรครับ"

"แต่ก่อนมีคนคนหนึ่งอยากจะฟ้องร้อง" ดวงตาของเติ้งอวี้เซียงฉายแววขบขัน "แต่ต่อมาเขาหิวเสียก่อน"