ตอนที่ 8 อานุภาพแห่งเหมันต์ดำและเหล็กเทียนเฉิน

ตอนที่ 8 อานุภาพแห่งเหมันต์ดำและเหล็กเทียนเฉิน

วันขึ้น 5 ค่ำตามปฏิทินจันทรคติ ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้แสงตะวัน

ท่ามกลางเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังระงม ลู่หรานลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ก่อนจะรีบกดปิดเสียงปลุกที่ดังราวกับจะทวงเอาชีวิตนั่นทันที

พรึบ!

ลู่หรานดีดตัวขึ้นจากเตียงในท่าลุกกระโดดอย่างเหนือชั้น เขายืดขาตรงเป๊ะโดยไม่คุกเข่าเลยสักนิด ราวกับซากศพดิบที่เด้งพรวดขึ้นมาจากโลงศพ ยืนตัวตรงแน่วในพริบตา

วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ เอวดีไม่มีตกเลยสักนิด~

เขาก้าวลงจากเตียง เดินตรงไปยังศาลเทพ โค้งคำนับอย่างนอบน้อมตามระเบียบวินัย

"ท่านแพะเซียน อรุณสวัสดิ์ครับ! วันนี้ผมต้องไปฝึกฝนที่หมู่บ้านเอ้อเฉวียน ท่านต้องช่วยคุ้มครองผมด้วยนะ..."

ลู่หรานชะงักคำพูดพลางสั่นสะท้านไปทั้งตัว

ภายในศาลเทพ รูปสลักหยกแพะขาวแผ่ซ่านสายหมอกบางเบาออกมา มันพุ่งทะลักเข้าหาลู่หรานอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย